Surrealizm i sny

Nie dziwność dla samej dziwności. 34 Prace w tej edycji ma jeden specyficzny ruch: trzyma się wystarczająco dużo rzeczywistego świata, by czytać scenę bezpośrednio, a potem łamie jedną zasadę w niej. Światło pada z niewłaściwego kierunku, forma unosi się tak, jak nie powinna, a waga jest cicho błędna.

Dlatego przyciągają uwagę. Obraz w pełni abstrakcyjny nie wymaga od ciebie niczego, a obraz w pełni dosłowny kończy się w sekundę, ale obraz prawie właściwy ciągle cofa cię, by dowiedzieć się, która część nie jest.

Surrealistyczny odbitek marnuje się na ścianie, obok której przechodzisz. Chce gdzieś, gdzie człowiek już stoi w miejscu i jest lekko znudzony: zakręt schodów, ściana obok fotela do czytania, koniec korytarza, przestrzeń naprzeciwko łazienki.

Konsekwencją jest to, że to złe wybory bezpośrednio za kanapą w pokoju, gdzie ludzie rozmawiają ze sobą. Zdjęcie, które przyciąga wzrok, jest obciążeniem w rozmowie, a to jest zasada umiejscowienia, którą ludzie najczęściej mylą w takich pracach.

Surrealistyczna praca potrzebuje niezagraconego tła bardziej niż większość. Tapeta wzorzysta, ściana galerii z sześcioma innymi obrazami czy półka z przedmiotami bezpośrednio pod nią konkurują o tę samą uwagę, o jaką prosi odbitka, a obraz odbiera się raczej jako dekoracja niż jako obraz.

Jeden element, prosta ściana, prosta rama. Każde dzieło tutaj to limitowana edycja 25, podpisane ręcznie przez artystę, w cenie €40–€240, a każda z nich jest w stanie samodzielnie unieść całą ścianę.

Trzymaj klatkę cicho z tego samego powodu. Surrealistyczny obraz już robi coś nieoczekiwanego, a dekoracyjna listwa dodaje drugą, nieoczekiwaną rzecz, nie dodając żadnego znaczenia. Prosta czerń, gładki dąb lub prosta rama z pływakiem, jeśli praca jest na płótnie. Rozmiary w tej edycji to 40×30 – 60×40 cm.